serendipity (rzekomy) dar znajdywania cennych a. miłych rzeczy, których się nie szukało; szczęśliwy dar dokonywania przypadkowych odkryć (W.Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych).

Ten rzekomy dar posiadam.

Kasia Klein

Pierwszą opowieść stworzyłam, gdy jeszcze nie umiałam pisać. W domowym archiwum wciąż mamy kasetę magnetofonową, na której na free stylu opowiadam historię. I choć nie wymawiałam jeszcze r i często się zapowietrzałam, to już wtedy dobrze wiedziałam, co chcę powiedzieć. Sam tytuł – O Kulce, która nie chciała obiadu gotować – był zapowiedzią tego, o jakich kobietach będę pisać w przyszłości.

Najpierw pisałam opowiadania. Dla zabawy, w pewne deszczowe lato, stworzyłam pierwszą powieść. Z przyjaciółmi śmiejemy się z niej do dziś. Potem był czas bloga. Brak tytułu to też tytuł przyniósł mi pewną popularność i poczucie, że moje słowa trafiają do umysłów i serc.
Jego naturalnym przedłużeniem jest blog Serendipity.

Poza blogiem pisałam cały czas, ale tylko dla siebie. Brakowało mi wspólnoty, plemienia, dzielenia się słowem. I tak chodziłam od warsztatów do warsztatów, aż trafiłam na Iskrę Platformę Kreatywnych Kobiet, oraz Klub Otwartej Szuflady, oba stworzone przez Aleks Makulską.

To właśnie tam nabrałam pewności, że tworzona przeze mnie od 2016 roku historia zasługuje na to, by się nią podzielić.

Matrioszki

W 2015 roku pojawił się w mojej głowie pomysł na powieść. Kilka dni później, dosłownie, potknęłam się o tytuł: zabawkę porzuconą przez moją córkę w pokoju.
Matrioszki pisałam z przerwami, do szuflady. Pomysł rozwijał się, dojrzewał, aż w końcu odważyłam się pokazać jego fragmenty na kilku warsztatach (choćby Ćwiartka Szymborskiej z Jackiem Dehnelem – fragment Matrioszek wysłałam jako zgłoszenie).

Z Matrioszkami uczestniczyłam w zajęciach warsztatowych Pracowni otwartej prozą realizowanych w ramach festiwalu Biura Literackiego TransPort Literacki w Stroniu Śląskim (2021 r.) oraz w Kołobrzegu (2022, 2023 r.). Dzięki Matrioszkom zostałam Finalistką Pracowni Połów. Prozatorskie Debiuty 2024.

Jeśli wzrusza Cię codzienność. Jeśli wierzysz, że w każdej prozie życia jest garść poezji. Jeśli szukasz w zdarzeniach dobrych stron, a gdy te się wymykają, przynajmniej zabawnych – jesteś moją wymarzoną Czytelniczką.

Jeśli szukasz historii, która zostaje z czytelnikiem na długo. Jeśli cenisz opowieści wielowarstwowe, gdzie nie wszystko podane jest wprost, ale wszystko ma znaczenie. Jeśli wierzysz, że literatura może być jednocześnie czuła i prawdziwa – to znaczy, że jesteś moim wymarzonym Wydawcą.

Napisała Klein

Miałam blokadę twórczą, więc pomyślałam, że poszukam innej formy. Postanowiłam nauczyć się pisać piosenki. „Błękit” powstał na lekcjach u Patrycji Obary we Wrocławskiej Szkole Śpiewu. A jak już napisałam tekst – musiałam go zaśpiewać.

W 2022 roku zgłosiłam opowiadanie do 5. edycji konkursu na wiersze i opowiadania doraźne.
„Idalia” trafiła do almanachu „Romantyczność 2022. Współczesne ballady i romanse inspirowane twórczością Adama Mickiewicza”. Przeczytałam ją podczas 27 festiwalu TransportLiteracki.

Teksty, które znajdziesz w sieci

Pozostałe teksty

Opowiadanie "Ech" w Magazynie Szorty
Instrumentarium społecznej utopii Artluk nr 1 (1) 2006 · 1 paź 2006
Sztuka publiczna jako medium edukacji nieformalnej (na podstawie twórczości Krzysztofa Wodiczki), w Kultura i edukacji (konteksty i kontrowersje) pod redakcją naukową Witolda Jakubowskiego, Oficyna Wydawnicza Impuls, Wrocław 2008